browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

टीकेसाठी ‘श्रीमद्भभगवतगीतेचीच निवड का ?…

Posted by on July 22, 2011

माऊलीच्या चरणी…

तत्कालिन समाजात माजलेली आचारसंहिता, त्यातून निर्मान झालेली सार्वत्रिक अधःपतन आणि पर्यायाने होणारा धर्मनाश या फे-यात सापडलेल्या समाजाला सोडविण्यासाठी “अद्वयानंद वैभव सप्रभव प्राप्त झालेल्या” निवृत्तिनाथांच्या आज्ञेने व त्यांच्या कृपेच्या सार्मथ्याच्या जोरावर ज्ञानदेव ‘गीतार्थ’ सांगण्यास प्रवृत्त झाले. कर्म, अकर्म, धर्म अधर्म, या द्वंदांत सापडलेल्या, मोहरूपी सर्पाने अर्जुनाला दंश केलेला पाहुन कृपाकटाकशाने त्या दंशाचा परिणाम दूर करील असा मांत्रिक अर्जुनास लाभला.

भगवंत जर बोलले असेल  तर ते अर्जुना करितां थोडे, जगाकरितांच मुख्य! असे ज्ञानेश्वर महाराज १८ व्या अध्यायात म्हणतात, म्हणुनच ज्ञानदेव आपल्या समोर जो गीता ग्रंथ आहे हा अर्जुन व श्रीकृष्ण यांचा एक प्रासंगिक संवाद आहे ासे समजत नाही. सर्व संशय निरसन करणारे आदिगुरु भगवान श्रीकृष्ण व जीवाला सहज असणारे दोष ज्यांच्यात आहेत असा मोहाल वश होणारा नर अर्जुन यांचा हा संवाद व तो अर्थातच जीवनातले जे महत्वाचा, जगाच्या कल्याणाचा ग्रंथ आहे, परंतु अध्यात्माच्या पायावर उभारलेले नीतीशास्त्र आहे असे देखिल ते म्हणत असत. गीता हे “हे सर्व वाड्.मयाचे मथित आहे. “वेदांचे बीज” असणा-या गीतेमुळे “आत्मरुपी रत्न” स्वाधीन होते. [क्रमशः]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Powered by Kapil